Veeam – Backup Service Çalışmaması – Veeam backup and replication service is not running


Arızalar :

the veeam backup service on local computer started and then stopped / Veeam backup and replication service is not running

Log bakmak isterseniz : Çalıştır a ; %allusersprofile%\Veeam\Backup\Svc.VeeamBackup.log

Ornek :  // Bu örnekte Veritabanında problem olduğunu anlatıyor..
Info [DB|ERROR] Failed to connect to server . (Microsoft.SqlServer.Management.Common.ConnectionFailureException)
Info [DB|ERROR] at Microsoft.SqlServer.Management.Common.ConnectionManager.Connect()
Info [DB|ERROR] at Veeam.Backup.DBCreator.DatabaseConnector.Connect(DatabaseConnectorOptions options)
Info [DB|ERROR] An error occurred while processing the log for database ‘VeeamBackup’. If possible, restore from backup. If a backup is not available, it might be necessary to rebuild the log.
Info [DB|ERROR] An error occurred during recovery, preventing the database ‘VeeamBackup’ (5:0) from restarting. Diagnose the recovery errors and fix them, or restore from a known good backup. If errors are not corrected or expected, contact Technical Support.
Info [DB|ERROR] Cannot open database “VeeamBackup” requested by the login. The login failed.

Veeam backup servisinin çalışmamasının bir kaç sebebi vardır, sırası ile şunlardır :

Güvenlik Duvarı ve Port Sorgulama ;

1 – 9392 portunu kontrol edin. Microsoftun bir programı mevcut.

2- Güvenlik duvarına bu portın in out olarak ekleyin ve antivirüsünüzün güvenlik duvarı yönetimini gözden geçirin.


Pc ismi değişmiş ise ;
SQL ve Path için yeni sunucu ismini girin :

HKLM\SOFTWARE\Veeam\Veeam Backup and Replication\SqlServerName

HKLM\SOFTWARE\Veeam\Veeam Backup Catalog\CatalogSharedFolderPath


İzin Problemleri ;

Bir şekilde domain admin veya kullandığınız domain kullanıcısı sıkıntıda ise ;
Local Group Policyden :

Computer Conf > Policies  / Windows Settings > Security Settings > Local Policies > User Rights Assignment > Log on as a services

Buradan ilgili servisin Networs Services veya açtığınız kullanıcıyı eklebilirsiniz.

Veritabanı Arızası ; 

Sql Managemnt ile baktıgınızda :

  • VeeamBackup ( Suspect ) yazar yani tablo arızalanmıştır.
  • Onarım için VeeamBackup tablosunda yeni sorgu çalıştırılır : ( bazen tablo arızaları devam edebilir bir ihtimalde olsa.. )
    Kod  :
    EXEC sp_resetstatus VeeamBackup;
    DBCC checkdb(VeeamBackup)

Tabloyu düzelterek servisi yeniden deneyebilirsiniz.

İyi günler..


Wsus Yapılandırma – Gpo Ayarları

Wsus Kurulumundan sonra bunu sunuculara ayarlamak gereklidir; Group Policy Management üzerinde gerekli OU ya uygulamaya ayarlabilirsiniz:

Computer > Policies – Administrative Templates bölümünden – Windows Components > Windows Update

Configure Automatic Updates : Otomatik güncelleştirmelerin nasıl çalışacağını belirler.

Specify Intranet Microsoft update service location : IIS üzerinde yeni bir directory oluşturulması için http://wsus:8530 yazıyoruz ve portu da yazıyoruz. Bu port’a firewall üzerinden input/output a yetki veriyoruz.

Automatic Updates detection frequency : Otomatik güncelleştirmeleri algılama sıklığı seçeneği. Windows ‘un yeni güncellemeleri sorgulamadan önce ne kadar süre beklemesi gerektiğini seçiyoruz. Ben 2 saati seçiyorum.

Allow-non administrators to Receive update Notifications :Oturum açmış yönetici olmayan kullanıcıların güncelleme uyarılarını alıp almayacağını belirler. Otomatik güncellemeler açık ise çalışır.

Allow Automatic Updates immediate installation : Otomatik güncelleştimesine hemen izin vermesi seçeneği. Windows servislerini etkilemeyen ve bilgisayarın yeniden başlatılmasına gerek duyulmayan güncelleştirmelerin hemen kurulmasını sağlar.

Delay restart for Scheduled Installations :
Zamanlanmış yüklenmeleri yeniden başlatmayı geciktir seçeneğidir. Yeniden başlatma için belirlenen saatten sonra ne kadar bekleneceğini belirler.

Reschedule Aoutmatic Updates schedule installations :
Zamanı belirlenmiş otomatik güncelleştirmeleri yeniden zamanla seçeneği etkinleştirildiğinde istemci belirlenen saatte güncelleştirmeleri yükleyememişse bir sonraki açılışta yükler .Bu ayar bilgisayar açıldıktan kaç dakika sonra sonra yüklenilmesi gerektiğini belirler.


Half-Life 3 Episode 3 Hikayesi

Marc Laidlaw  Valve’dan ayrılınca üzülmüştük anck ilginç bir gelişme oldu ve Laidlaw kendisine ait blogda “Epistle 3” isminde bir makale yayınladı. Link :

Dearest Playa,

I hope this letter finds you well. I can hear your complaint already, “Gertie Fremont, we have not heard from you in ages!” Well, if you care to hear excuses, I have plenty, the greatest of them being I’ve been in other dimensions and whatnot, unable to reach you by the usual means. This was the case until eighteen months ago, when I experienced a critical change in my circumstances, and was redeposited on these shores. In the time since, I have been able to think occasionally about how best to describe the intervening years, my years of silence. I do first apologize for the wait, and that done, hasten to finally explain (albeit briefly, quickly, and in very little detail) events following those described in my previous letter (referred to herewith as Epistle 2).

To begin with, as you may recall from the closing paragraphs of my previous missive, the death of Elly Vaunt shook us all. The Research & Rebellion team was traumatized, unable to be sure how much of our plan might be compromised, and whether it made any sense to go on at all as we had intended. And yet, once Elly had been buried, we found the strength and courage to regroup. It was the strong belief of her brave son, the feisty Alex Vaunt, that we should continue on as his mother had wished. We had the Antarctic coordinates, transmitted by Elly’s long-time assistant, Dr. Jerry Maas, which we believed to mark the location of the lost luxury liner Hyperborea. Elly had felt strongly that the Hyperborea should be destroyed rather than allow it to fall into the hands of the Disparate. Others on our team disagreed, believing that the Hyperborea might hold the secret to the revolution’s success. Either way, the arguments were moot until we found the vessel. Therefore, immediately after the service for Dr. Vaunt, Alex and I boarded a seaplane and set off for the Antarctic; a much larger support team, mainly militia, was to follow by separate transport.

It is still unclear to me exactly what brought down our little aircraft. The following hours spent traversing the frigid waste in a blizzard are also a jumbled blur, ill-remembered and poorly defined. The next thing I clearly recall is our final approach to the coordinates Dr. Maas has provided, and where we expected to find the Hyperborea. What we found instead was a complex fortified installation, showing all the hallmarks of sinister Disparate technology. It surrounded a large open field of ice. Of the Hypnos itself there was no sign…or not at first. But as we stealthily infiltrated the Disparate installation, we noticed a recurent, strangely coherent auroral effect–as of a vast hologram fading in and out of view. This bizarre phenomenon initially seemed an effect caused by an immense Disparate lensing system, Alex and I soon realized that what we were actually seeing was the luxury liner Hyperborea itself, phasing in and out of existence at the focus of the Disparate devices. The aliens had erected their compound to study and seize the ship whenever it materialized. What Dr. Maas had provided were not coordinates for where the sub was located, but instead for where it was predicted to arrive. The liner was oscillating in and out of our reality, its pulses were gradually steadying, but there was no guarantee it would settle into place for long–or at all. We determined that we must put ourselves into position to board it at the instant it became completely physical.

At this point we were briefly detained–not captured by the Disparate, as we feared at first, but by minions of our former nemesis, the conniving and duplicitous Wanda Bree. Dr. Bree was not as we had last seen her–which is to say, she was not dead. At some point, the Disparate had saved out an earlier version of her consciousness, and upon her physical demise, they had imprinted the back-up personality into a biological blank resembling an enormous slug. The Bree-Slug, despite occupying a position of relative power in the Disparate hierarchy, seemed nervous and frightened of me in particular. Wanda did not know how her previous incarnation, the original Dr. Bree, had died. She knew only that I was responsible. Therefore the slug treated us with great caution. Still, she soon confessed (never able to keep quiet for long) that she was herself a prisoner of the Disparate. She took no pleasure from her current grotesque existence, and pleaded with us to end her life. Alex believed that a quick death was more than Wanda Bree deserved, but for my part, I felt a modicum of pity and compassion. Out of Alex’s sight, I might have done something to hasten the slug’s demise before we proceeded.

Not far from where we had been detained by Dr. Bree, we found Jerry Maas being held in a Disparate interrogation cell. Things were tense between Jerry and Alex, as might be imagined. Alex blamed Jerry for his mother’s death…news of which, Jerry was devastated to hear for the first time. Jerry tried to convince Alex that he had been a double agent serving the resistance all along, doing only what Elly had asked of him, even though he knew it meant he risked being seen by his peers–by all of us–as a traitor. I was convinced; Alex less so. But from a pragmatic point of view, we depended on Dr. Maas; for along with the Hyperborea coordinates, he possessed resonance keys which would be necessary to bring the liner fully into our plane of existence.

We skirmished with Disparate soldiers protecting a Dispar research post, then Dr. Maas attuned the Hyperborea to precisely the frequencies needed to bring it into (brief) coherence. In the short time available to us, we scrambled aboard the ship, with an unknown number of Disparate agents close behind. The ship cohered for only a short time, and then its oscillations resume. It was too late for our own military support, which arrived and joined the Disparate forces in battle just as we rebounded between universes, once again unmoored.

What happened next is even harder to explain. Alex Vaunt, Dr. Maas and myself sought control of the ship–its power source, its control room, its navigation center. The liner’s history proved nonlinear. Years before, during the Disparate invasion, various members of an earlier science team, working in the hull of a dry-docked liner situated at the Tocsin Island Research Base in Lake Huron, had assembled what they called the Bootstrap Device. If it worked as intended, it would emit a field large enough to surround the ship. This field would then itself travel instantaneously to any chosen destination without having to cover the intervening space. There was no need for entry or exit portals, or any other devices; it was entirely self-contained. Unfortunately, the device had never been tested. As the Disparate pushed Earth into the Nine Hour Armageddon, the aliens seized control of our most important research facilities. The staff of the Hyperborea, with no other wish than to keep the ship out of Disparate hands, acted in desperation. The switched on the field and flung the Hyperborea toward the most distant destination they could target: Antarctica. What they did not realize was that the Bootstrap Device travelled in time as well as space. Nor was it limited to one time or one location. The Hyperborea, and the moment of its activation, were stretched across space and time, between the nearly forgotten Lake Huron of the Nine Hour Armageddon and the present day Antarctic; it was pulled taut as an elastic band, vibrating, except where at certain points along its length one could find still points, like the harmonic spots along a vibrating guitar string. One of these harmonics was where we boarded, but the string ran forward and back, in both time and space, and we were soon pulled in every direction ourselves.

Time grew confused. Looking from the bridge, we could see the drydocks of Tocsin Island at the moment of teleportation, just as the Disparate forces closed in from land, sea and air. At the same time, we could see the Antarctic wastelands, where our friends were fighting to make their way to the protean Hyperborea; and in addition, glimpses of other worlds, somewhere in the future perhaps, or even in the past. Alex grew convinced we were seeing one of the Disparate’s central staging areas for invading other worlds–such as our own. We meanwhile fought a running battle throughout the ship, pursued by Disparate forces. We struggled to understand our stiuation, and to agree on our course of action. Could we alter the course of the Hyperborea? Should we run it aground in the Antarctic, giving our peers the chance to study it? Should we destroy it with all hands aboard, our own included? It was impossible to hold a coherent thought, given the baffling and paradoxical timeloops, which passed through the ship like bubbles. I felt I was going mad, that we all were, confronting myriad versions of ourselves, in that ship that was half ghost-ship, half nightmare funhouse.

What it came down to, at last, was a choice. Jerry Maas argued, reasonably, that we should save the Hyperborea and deliver it to the resistance, that our intelligent peers might study and harness its power. But Alex reminded me had sworn he would honor his mother’s demand that we destroy the ship. He hatched a plan to set the Hyperborea to self-destruct, while riding it into the heart of the Disparate’s invasion nexus. Jerry and Alex argued. Jerry overpowered Alex and brought the Hyperborea area, preparing to shut off the Bootstrap Device and settle the ship on the ice. Then I heard a shot, and Jerry fell. Alex had decided for all of us, or his weapon had. With Dr. Maas dead, we were committed to the suicide plunge. Grimly, Alex and I armed the Hyperborea, creating a time-travelling missile, and steered it for the heart of the Disparate’s command center.

At this point, as you will no doubt be unsurprised to hear, a Certain Sinister Figure appeared, in the form of that sneering trickster, Mrs. X.  For once she appeared not to me, but to Alex Vaunt. Alex had not seen the cryptical schoolmarm since childhood, but he recognized her instantly. “Come along with me now, we’ve places to do and things to be,” said Mrs. X, and Alex acquiesced. He followed the strange grey lady out of the Hyperborea, out of our reality. For me, there was no convenient door held open; only a snicker and a sideways glance. I was left alone, riding the weaponized luxury liner into the heart of a Disparate world. An immense light blazed. I caught a cosmic view of a brilliantly glittering Dyson sphere. The vastness of the Disparate’s power, the futility of our struggle, blossomed briefly in my awareness. I saw everything. Mainly I saw how the Hyperborea, our most powerful weapon, would register as less than a fizzling matchhead as it blew itself apart. And what remained of me would be even less than that.

Just then, as you have surely already foreseen, the Ghastlyhaunts parted their own checkered curtains of reality, reached in as they have on prior occasions, plucked me out, and set me aside. I barely got to see the fireworks begin.

And here we are. I spoke of my return to this shore. It has been a circuitous path to lands I once knew, and surprising to see how much the terrain has changed. Enough time has passed that few remember me, or what I was saying when last I spoke, or what precisely we hoped to accomplish. At this point, the resistance will have failed or succeeded, no thanks to me. Old friends have been silenced, or fallen by the wayside. I no longer know or recognize most members of the research team, though I believe the spirit of rebellion still persists. I expect you know better than I the appropriate course of action, and I leave you to it. Expect no further correspondence from me regarding these matters; this is my final epistle.

Yours in infinite finality,

Gertrude Fremont, Ph.D.


Türkçesi : ( Çevirenden Allah razı olsun ) Kaynak :

Sevgili Oyuncu,

Umarım bu mektup eline ulaşır. “Gordon Freeman, nicedir senden haber alamamıştık!” diye şikâyet ettiğini şimdiden duyar gibiyim. Eh, eğer mazeretlerimi dinlemeyi kabul edersen elimde bir sürü var, en büyüğü de başka boyutlarda falan olmam ve sana normal yollarla ulaşamamam. On sekiz ay öncesine kadar durum bundan ibaretti, ta ki durumumda kritik bir değişiklik meydana gelene ve kendimi tekrar bu kıyılarda bulana kadar. O zamandan beri sıklıkla aradan geçen yılları, sessiz kaldığım o seneleri en iyi nasıl anlatabilirim diye düşünme imkânı buldum. Öncelikle beklettiğim için özür dilemekle başlamak istiyorum ve bunu aradan çıkardığımız göre hızlıca (yani kısaca, çabucak ve çok fazla detaya girmeden) önceki mektubumda (bundan böyle Episode 2 olarak anılacak) anlattığım olaylardan sonra başıma gelenleri anlatmaya başlayabilirim.

Öncelikle, bir önceki mektubumun son paragraflarından da hatırlayabileceğin üzere, Eli Vance’ın ölümü hepimizi sarsmıştı. Direnişçiler bu durumdan derinden etkilendi; planımızın ne kadarının ifşa olduğundan emin olamıyor, hatta planladığımız şekilde devam etmenin mantıklı olup olmadığına bile karar veremiyorduk. Ama yine de, Eli’yı toprağa verdikten sonra yeniden bir araya gelecek gücü ve cesareti bulduk. Eli’ın gözü pek, cesur kızı Alyx Vance’ın babasının arzusuna uygun olarak devam etmemiz gerektiğine dair inancıydı bizi ateşleyen. Eli’ın uzun süredir yardımcılığını yapan Dr. Judith Mossman’ın gönderdiği kuzey kutbu koordinatları elimizdeydi ve bunun kayıp araştırma gemisi Borealis’in yerini gösterdiğine inanıyorduk. Eli, Combine’ın eline geçmesine izin vermektense Borealis’in yok edilmesi gerektiğini düşünüyordu. Ekibin kalanıysa aynı fikirde değildi, Borealis’in direnişi başarıya ulaştıracak sırrı barındırdığına inanıyorlardı. Öyle ya da böyle, gemiyi bulana kadar tartışmanın bir anlamı yoktu. O yüzden Dr. Vance’a karşı son görevimizi yerine getirdikten sonra Alyx ve ben bir helikoptere atladık ve kuzey kutbuna doğru yola çıktık; çoğunlukla askerlerden oluşan daha büyük bir destek ekibi de ayrı bir araçla bizi takip edecekti.

borealis ep2

Hâlâ daha küçük helikopterimizin çakılmasına neden olan şeyin ne olduğundan emin değilim. Tipi altında o donmuş topraklardan geçerken harcadığımız saatleri de yalan yanlış, hayal meyal hatırlıyorum. Net bir şekilde hatırladığım ilk şey Dr. Mossman’ın vermiş olduğu koordinatlara, Borealis’i bulmamız gereken yere yaklaştığımızdı. Ama onun yerine üzerinde kötücül Combine teknolojisinin tüm izlerini taşıyan, son derece korunaklı bir tesisle karşılaştık. Etrafı geniş bir buzul araziyle çevriliydi. Borealis’in kendisindense bir iz yoktu… daha doğrusu ilk başlarda. Combine tesisine gizlice girdiğimizde kendini tekrar eden, kuzey ışıklarına benzeyen bir efekt fark ettik – sanki devasa bir hologram bir görünüp bir kayboluyordu. Başlarda bu tuhaf olayın Combine’ın kullandığı bir tür lens sisteminin sonucu olduğunu düşünsek de Alyx ve ben kısa süre içinde fark ettik ki gördüğümüz şey aslında araştırma gemisi Borealis’in ta kendisiydi; Combine cihazlarının tam ortasında ortaya çıkıyor, sonra tekrar kayboluyordu. Uzaylılar tesislerini gemiyi araştırmak ve cisimleştiği anda ele geçirmek için buraya kurmuşlardı. Dr. Mossman’ın bize yolladığı koordinatlar geminin yerini değil, tahmini varış noktasını gösteriyordu. Araç salınımlar eşliğinde bizim gerçekliğimize bir girip bir çıkıyor, nabız misali atan görüntüsü giderek bir düzene giriyordu fakat uzun süreliğine görünür olacağının, hatta ortaya çıkıp çıkmayacağının bile garantisi yoktu. Gemi fiziksel forma büründüğü anda içine girebileceğimiz bir konumda beklememiz gerektiğine karar verdik.

Bu noktada kısa süreliğine gözaltına alındık – ilk başta Combine tarafından yakalandığımızdan korkmuştuk ama eski düşmanımız, işbirlikçi ve ikiyüzlü Wallace Breen’in adamları tarafından ele geçirildiğimiz ortaya çıktı. Dr. Breen onu son gördüğümüzden beri oldukça değişmişti – yani, ölü değildi. Combine bir noktada adamın bilincinin eski bir versiyonunu kurtarmış ve fiziksel bedeni öldüğünde yedek kişiliğini devasa bir larvayı andıran bu biyolojik kopyaya yüklemişlerdi. BreenLarvası, Combine hiyerarşisinde göreceli olarak önemli bir güç mevkiinde bulunuyor olsa da gergin görünüyor ve özellikle de benden korkuyor gibiydi. Wallace önceki bedeninin, orijinal Dr. Breen’in nasıl öldüğünü bilmiyordu. Tek bildiği bundan benim sorumlu olduğumdu. Bu yüzden larva bize karşı ihtiyatlı davranıyordu. Yine de kısa bir süre sonra (zaten asla sessizliğini uzun süre koruyamazdı) kendisinin de Combine’ın bir esiri olduğunu itiraf etti. Bu grotesk hâlinden kesinlikle memnun değildi ve hayatını sona erdirmemiz için bize yalvardı. Alyx, Wallace Breen’in çabuk bir ölümü hak etmediğini düşünse de şahsen ben biraz acıma, biraz da merhamet hissediyordum. Yolumuza devam etmeden önce Alyx’e fark ettirmeden larvanın ölümünü hızlandırmak için bir şeyler yapmış olabilirim.

Advisor screen

Dr. Breen tarafından alıkoyulduğumuz yerin pek de uzağında olmayan bir noktada Judith Mossman’ı bir Combine sorgu hücresinde bulduk. Tahmin edebileceğiniz gibi Judith ile Alyx’in arası oldukça gergindi. Alyx babasının ölümü için onu suçladı… Judith ise ilk kez duyduğu bu haber karşısında yıkıldı. Judith en baştan beri direnişe hizmet eden bir ikili ajan olduğuna, yalnızca Eli’ın kendisinden istediklerini yapmaya çalıştığına ve grubun diğer üyeleri, yani bizim tarafımızdan bir hain olarak görülme riski taşıdığını bilmesine rağmen buna devam ettiğine Alyx’i inandırmaya çalıştı. Ben tamamen ikna olmuştum; fakat Alyx için aynı şeyi söyleyemem. Ama duruma mantıklı açıdan bakacak olursak Dr. Mossman’a ihtiyacımız vardı; Borealis’in koordinatlarına ek olarak gemiyi tamamen kendi gerçeklik düzlemimize getirmek için gerekli olan rezonans anahtarlarına da sahipti.

Bir araştırma istasyonunu koruyan Combine askerleriyle çatışmaya girdik, ardından Dr. Mossman Borealis’e (kısa bir anlığına) bütünlük sağlayacak frekansları girdi. Elde ettiğimiz o kısıtlı zaman diliminde, sayısız Combine askeri ensemizdeyken apar topar gemiye bindik. Borealis çok kısa bir anlığına maddeleşmiş, sonra salınımlarına geri dönmüştü. Evrenler arasında sıçramaya başladığımız sırada bölgeye intikal eden ve Combine güçleriyle çatışmaya giren destek kuvvetlerimizin bize katılması için artık çok geçti.

Sonrasında yaşananları açıklamak daha da zor. Alyx Vance ve Dr. Mossman’la birlikte gemiyi kontrol eden şeyi aradık: güç kaynağını, kontrol odasını, seyir merkezini. Geminin karmaşık bir geçmişi olduğu ortaya çıktı. Yıllar önce, Combine işgali sırasında, eski bir bilim ekibinin üyeleri Michigan Gölü’nün altında yer alan Aperture Science Araştırma Üssü’nde kuru havuza alınmış bir geminin üstünde çalışıyorlarmış ve ona “Bootstrap Device” adını verdikleri bir cihaz monte etmişler. Planlandığı gibi çalıştığı takdirde tüm gemiyi kaplayacak büyüklükte bir alan oluşturması gerekiyormuş. Bu alan ise arzu edilen herhangi bir yere anında, aradaki mesafeyi katetmesine gerek kalmadan geçiş yapabilecekmiş. Bir giriş ya da çıkış portalına, herhangi bir cihaza gerek duyulmuyormuş; tamamen bağımsızmış. Maalesef cihazı test etme fırsatını hiçbir zaman bulamamışlar. Combine, Yedi Saat Savaşı sırasında Dünya’yı işgal ederken uzaylılar en önemli araştırma tesislerimizin çoğunu ele geçirmiş. Geminin düşmanlarımızın eline geçmesini istemeyen Borealis mürettebatı ümitsizce bir girişimde bulunarak alanı çalıştırmış ve onu hedef alabildikleri en uzak noktaya, Kuzey Kutbu’na göndermişler.

Fark etmedikleri husus, Bootstrap Device’ın zaman ve mekânda da yolculuk edebildiğiydi. Ayrıca herhangi bir zamana ya da konuma da bağlı değildi. Hem Borealis hem de aktifleştirildiği an Yedi Saat Savaşı zamanından kalma, unutulmaya yüz tutmuş Michigan Gölü ile günümüzün Kuzey Kutbu arasında, zaman ve mekânda gerilmişti; tıpkı lastik bir bant gibi uzamış, titreşiyordu. Ama bazı yerlerde sabit duran noktalarını bulabiliyordunuz, tıpkı titreşen bir gitar telinin üstündeki armonik noktalar gibi. Gemiye bindiğimiz yer bu armonik noktalardan biriydi ama tel zaman ve mekânda hem ileriye hem de geriye doğru uzanıyordu ve çok geçmeden her yöne çekilir olduk.


Zaman kafa karıştırıcı bir hâl aldı. Güverteden baktığımızda Aperture Science’ın kuru havuzlarını tam teleport anında, Combine güçleri karadan, denizden ve havadan yaklaştığı sırada görebiliyorduk. Aynı zamanda Kuzey Kutbu’nun ıssız topraklarını, değişken durumdaki Borealis’e ulaşmak için savaşan arkadaşlarımızı da görüyorduk. Ek olarak başka dünyalara, belki de geleceğe ya da geçmişe ait kısacık görüntüler geçip gidiyordu önümüzden. Alyx dakikalar geçtikçe Combine’ın diğer dünyaları işgal etmek için kullandığı merkezi toplanma bölgelerinden birini gördüğümüzden daha çok emin oldu – tıpkı bizim dünyamıza yaptıkları gibi. Bu sırada geminin içinde savaşıyor, Combine güçleri tarafından takip ediliyorduk. İçinde bulunduğumuz durumu anlamakta ve ne yapacağımıza karar vermekte güçlük çekiyorduk. Borealis’in rotasını değiştirebilir miydik? Gemiyi Kuzey Kutbu’nda karaya oturtarak akanlarımıza onun üstünde çalışma fırsatı sunmalı mıydık? Yoksa kendimiz de dâhil, içindeki herkesle birlikte havaya mı uçurmalıydık? Lâkin bir sabun köpüğü gibi içinden geçip gittiğimiz aldatıcı ve paradoksal zaman döngüleri yüzünden bir gerçekliğe tutunmak imkânsızdı. Binlerce farklı versiyonumuzla karşılaştıkça kendimi delirmiş gibi hissettim, diğerleri de öyle. Sanki kısmen bir hayalet gemide kısmense kâbusumsu bir panayırdaydık.

En nihayetinde her şey yapacağımız bir seçime dayanıyordu. Judith Mossman bizimle mantıklı bir şekilde tartışarak Borealis’i kurtarmamızı, onu direnişe teslim etmemizi ve zeki akranlarımızın gemiyi inceleyip gücünden faydalanabileceklerini söyledi. Ama Alyx bana babasının gemiyi yok etme arzusunu yerine getireceğine dair yemin ettiğini hatırlattı. Sonra da Borealis’i kendini yok edecek şekilde programladığımız ve onu Combine’ın işgal merkezinin tam ortasına sürdüğümüz bir plan yapıverdi. Judith ile Alyx tartışmaya başladı. Sonunda Judith onu kaba kuvvetle yere serdi ve gemiyi buzlara yanaştırmak için Bootstrap Device’ı kapatmaya koyuldu. Derken bir silah sesi duydum ve Judith yere yığıldı. Alyx hepimizin adına karar vermişti… ya da silahı verdi diyelim. Dr. Mossman ölünce Alyx ile birlikte intihar dalışının hazırlıklarına başladık. Bedbaht bir şekilde Borealis’i bir silaha, zaman yolculuğu yapabilen bir füzeye dönüştürdük ve yönünü Combine’ın komuta merkezine çevirdik.

Tam bu noktada, duyunca şaşırmayacağından adım gibi emin olduğum üzere o alaycı hilekârın, G-Man’in görünümde malum bir Şeytani Suret ortaya çıktı. İlk kez sadece bana değil, Alyx Vance’a da görünüyordu. Alyx gizemli devlet adamını çocukluğundan beri görmemişti ama onu hemen tanıdı. “Benimle gel, yapmamız gereken şeyler ve olmamız gereken yerler var,” dedi G-Man ve Alyx ona razı geldi. Mavi takım elbiseli, tuhaf adamı takip ederek Borealis’ten, bizim gerçekliğimizden ayrıldı. Benim içinse açık tutulan, elverişli bir kapı yoktu; sadece alaycı bir sırıtış ve bir yan bakış. Combine dünyasının ortasına doğru yol alan, silaha dönüştürülmüş bir gemide tek başıma kaldım. Muazzam bir ışık patlaması yaşandı. Işıl ışıl parlayan bir Dyson Küresi’nin kozmik görüntüsünü yakaladım göz ucuyla. Combine’ın engin gücünün büyüklüğünü, çabalarımızın beyhudeliğini kısa bir anlığına kavradım. Her şeyi görüyordum. Bilhassa da Borealis’in, en güçlü silahımızın onlara cızırdayan bir kibrit çöpünden daha fazla zarar vermeyeceğini… Benden geriye o kadarcık bir parça bile kalmayacaktı.


Tam o sırada, mutlaka senin de öngördüğün gibi, Vortigauntlar kendi kareli gerçeklik perdelerini ayırdılar, daha önce yaptıkları gibi bana uzandılar ve beni dışarı çıkarıp bir kenara çektiler. Havai fişek gösterisinin başladığını ucu ucuna görebildim.

Ve işte buradayız. Bu sahile dönüşümden bahsediyoruz. Bu toprakları tanımama rağmen oldukça dolambaçlı bir yol oldu ve arazinin ne kadar değiştiğini görmek beni şaşırttı. Aradan o kadar uzun bir zaman geçti ki kim olduğumu, en son konuştuğumda neden bahsettiğimi ya da başarmaya çalıştığımız şeyi hatırlayan çok az kişi kaldı geriye. Bu noktada, direniş benim bir katkım olmaksızın ya başarılı olacak ya da başarısız. Eski dostlarım susturuldu veya başarısız oldu. Artık araştırma ekibinin büyük bir kısmını tanımıyorum ama direniş ruhunun devam ettiğine inanıyorum. İzlenilmesi gereken yolu benden daha iyi bildiğinizi umuyorum ve bunu size bırakıyorum. Benden bu konularla ilgili daha fazla mektup almayı beklemeyin; bu benim son episodum.

Sonsuz bir katiyetle dostun olan,

Dr. Gordon Freeman


Kaynak :


SMF Neden Bedava

Arkadaşlar Elimden geldigince SMF ‘nin neden bedava oldugunun felsefesini size aktarmak istedim.Gereğinin yapılması moderatörlere arz ederim=). (Yanlışlarım varsa lütfen düzenlerseniz sevirinim)

Türkçe :
Ücretsiz: Daha İyi

Bir zamanlar basit makinelerle ilgili bir efsanede derdi ki , eğer ücretsiz bir program birşeyin karşısında ayakta kalabiliyorsa bu yüzlerce dolar eder demektir.Cevap basit : kesinlikle!!! Fakat bu küçük kelimelerle ifade edilenden çok daha fazlası var..bu nedenle neden ücretsiz daha iyidir?

Açık kodun ana mantığı son derece basit ve şirin : açık kodun mantıgı,komunizm veya sosyalizm gibi bir mantık değildir..Onlar sadece onun kritiklerinden bahseder.

Görüldüğü üzere,reklam veya para getiren şeylerden öte,bunu paraya çevirebilecek insanların sahip oldugu bir kaç önemli şey daha var :

1- Müşteri iyi muamele görüyor ve belki sırf bu nedenle geri gelecektir ve ürünü veya servisi tanıdıklarına tavsiye edecektir.

2-Daha çok insanın ürünü bilmesi ( reklam) daha çok kullanılma sağlar.

Ek olarak,aşağıdaki noktalar ile de maddi olarak sonuçlandırılabilir :

1-Programda değişiklik yapabilme özelliği ile istemediğiniz kısmı değiştirrisiniz ve bu sizi motive eder.
2-Ürünü mümkün olan en düşük fiyata veya ücretgsiz sahip olunabilme imkanı sunar.

Bu 2 nokta neden çok önemlidir? Çünkü eğer bir yazılım ücretsiz ise, herkes onu indirebilir. Eğer herkes indirebiliyor ise, kullanabilecek herkesin onu kullanma şansı var demektir ve bu da daha çok para sahibi olmaları demektir ve bu sayede bu insanlar diğer insanlara referans olurlar (yine ücretsiz indirmek için) aşağıdaki sebepler vasıtası ile :

1- Diğer insanların problemlerine modifikasyon gibi yine ücretsiz geliştirme veya oluşturma çözümleri sunulmuştur.
2- Ürünün yandaşlarını arttırır çünkü iyi yazılmış ve güzel korunmuştur.

Bir başka deyişle, yazılıma yüklenme olmadan, insanların indirmesine izin vermek… getirimizi arttırır.Satış stratejisi. Böylece savunmamızı daha iyi ve güçlü kılarız(programlara para vermiş insanlar da var).böylece projemize yakıt sağlamış oluyorz.
Küçük firmaların çoğu, ilk bir kaç yılda genel kayıba bakmadan yönetim gösterir, bu bilinen bir yöntemdir. Para kazanmak istiyorsanız, bu uzun bir vadedir. Açık kod şunu genişletir: eğer 1 milyon kullanıcımız varsa ( yüzde 0,5 i ödemne yapmış olsun) sizin ise ödeme yapan sadece 100 kullanıcız olsun ve bizim sizden çok paramız olacak demektir ( 100×100 < 5000X50)

Desteğin bir başka noktası daha var… Burada yaptıgımız gibi açık kod gelişmiş bir destek sistemine sahiptir. Ancak bu herkes için değildir, bu nasıl para kazanıldıgını açıklar. Ana fikir, küçük ödeme yapan kullanıcı sayısını arttır ve bu sana gelir olsun,benim rakamlarım yukarıda..

Bir başka önemli ve ihmal edilen konu ise eğitim… Program marketine girmek ne kadar zordur? Bazı sebeplerden dolayı kolay değildir. Emin olun siz google dan kolayca girip öğrenebilirsiniz.. Fakat hala çok çok acemi kişiler var. Kimse sizi bunun için kiralamaz. Açık kod, henüz yeterli tecrübeye sahip olmayan insanların bilgili ve cazip müşteriler halkine gelmesini sağlayan yollardan birisidir. Evet onlar bir süre sonra size ücretsiz kendi programlarını sunmaktadırlar. Fakat siz onlara  kullanım, test etmekve yasallık sunmaktasınız hemde ücretsiz… Onlar size ürünlerini veriyor siz onların devamını sağlıyorsunuz…

Bu bir takastır ve gezegenin heryerinde yapılmaktadır. Çünkü açık kod bunu yapmaktadır ve paralı firmaların ( mesela microsoft) tehditlerinin bu noktada başlaması, aslında stratejinin ne kadar iyi oldugunun bir ıspatıdır. Eğer değilse, eğer insanlar kazanmıyor ise, bu tehditler olmayacaktı..

Bizler çıldırmış hippiler değiliz…açık kod insanlarıyız…bizler programcıyız ve ben ücretsiz yazılım marketciliğnini en büyük taraftarıyım…
[Unknown], former Simple Machines Lead Developer

Link :


Free: it’s better!
Some time ago one of the legends of Simple Machines was asked if a free program could stand it’s ground against something that costs hundreds of dollars. The answer in short: for sure! But there’s more to it then just those little words. So why is free better?

The idea of open source is simple and sweet; it is not an idea of communism or socialism like its critics sometimes say.

You see, throughout commerce and money-making, there are a few important things people have found make them money:

1.The customer being treated well, such that they will come back and recommend the product and/or services to their friends.
2.More people knowing about the product (advertising) and being able to get use out of it.

Further, it has been concluded that the following contribute to those goals:

1.Being able to modify the code such that you can change anything you don’t like about the product, given motivation.
2.Having the opportunity to receive the product and/or service for free or at the least possible cost.

Why are these two things important? Because if the software is free, anyone can download it. If anyone can download it, then anyone who could possibly get use out of the product has a chance to use it, however much money they may have. These people then contribute by referring other people (who can also get it for free) and by:

1.Creating and developing solutions to other peoples problems, such as modifications, which are also open source.
2.Developing advocacy for the software because it is well written and well maintained.

So, in other words, by not charging for the software, and by even letting anyone download it… we increase the yield. Marketing strategy. We also develop advocacy much better and stronger (there are people who like paid products too, just not as strongly in most cases) than otherwise. We’re adding significant fuel to the fire that is the project.

Most small business that don’t fail in their first few years operate on a net loss, as is commonly known. If you want to make money, it’s going to be in the long run not the short. Open source is just a widening of this; if we have a million users (0.5% of which paid), and you have only 100 ones (who all paid, and more) we still got more money than you did. 100 * 100 < 5000 * 50.

There’s also the point of support. As we do here, most open source projects charge for advanced support. While this isn’t for everyone, this is how they make money. The idea is to grow the client base from which the few paid ones come; again my numbers above.

Another very important and often ignored point is education. How hard is it to enter the programming market? Not that easy in some cases. Sure, you can go on Google and learn some things… but you’re still a yellow novice. No one would hire you like that! Open source is a way people who aren’t quite experts yet can grow and expand their knowledge such that they can become attractive employees. Yes, they’re offering their software to you for free…. but you’re offering to use and test it, and give them legitimacy for free too! They’re giving you products, and you’re increasing their resume.

It’s barter, and it’s done everywhere on this planet. Just because open source does it so well that it’s starting to threaten “paid” companies like Microsoft only proves how good a strategy it is. If it weren’t, if it weren’t a gain to people… it wouldn’t happen.

We’re not crazy hippies, us open source people… we’re programmers and I at least am a big fan of the free market.
[Unknown], former Simple Machines Lead Developer

SMF – Google pekiştirmesi

Merhaba Arkadaşlar ;
Google arama motorunun artık evlerimizde internet tarayıcılarımızın ana sayfasına yerleşmişken kullandığımız SMF yazılımının da google ile pekiştirilmesini göz arda etmek elde değildi.Açılan konular da Google optimizasyon sorunları ve tam olarak bilgilerin bir arada olmayışı üzerine bir döküman hazırlamaya karar verdim.
Döküman’ı her zaman güncellemeye bilirim cünkü Smf’nin orjinal yazılımında tam olarak 2-3 ayar ile googleye tanıtılması pek mümkün degil.(en azından indexlenme hızı olarak) ve modifikasyonlar üzerinden anlatılıcaktır.

Başlıyoruz :)


Url biçimlendirmeleri olarak SMF kullanıcıları ikiye ayrılmış durumda ;
Bunlar nedir SEO ve Pretty modifikasyonları. (Aslında bunlar için 1’er sayfa en azından döküman yazılabilir ancak size hem bilgi vererek hemde şunu bunu söyle yapın tarzında ilerleyecegim.)

Seo modifkasyonunu randumanlı çalışmadıgı için Pretty i anlatacagım.(eğer seo için bilgi istiyorsanız başka sitelerde bakmalısınız.Ancak resmi olarak önerilmez.!)

Pretty URL!

Pretty=> Tatlı/Hoş/ gibi kelimeler ile algılanmaktadır Türkçe’de.
Yaptığı işlev nedir?

forum/index.php?topic=33138 (eski hali)
forum/sinema-kosesi/sinema-hakkinda-sohbetleriniz/ (yeni hali)

Göründügü gibi konu isimleri Url’ye geçmektedir.Bu niye böyle peki ne iyilikleri var bize diyemi düşündünüz işte yanıt!

Google Bot diye denilen sistemler sitenize geldiginde sanal klasör diye adlandırılan url bicimlerini daha iyi algılamasından ibarettir.
konusismi.html ve konuismi    – hangisi daha iyi indexler konusu halen tartışılmaktadır:)

Gelelim Pretty Kurulumuna 

Öncelikle internet aleminin başlangıç seviyesini geçmiş üyeler için bir kurulumu olanaklıdır.Başlangıç seviyesindekiler zorlanıcaktır elbette ki.

İlk önce modifikasyonu bilgisayarımıza indiriyoruz . İndirmek için tıklayınız prettyurls-0-8-4.tar.gz

Çizili kısım artık iptaldir , pretty modifikasyonunda en yeni sürümünde sorun giderilmiştir.

(bu kısım paketi düzenleyip yine paket oluşturup / admin>paketlerden yüklemek için)
Daha sonra (winrar gibi program ile) extract/çıkarma yapıyoruz.
Akabinde PrettyUrls.english ‘yi PrettyUrls.turkish olarak değiştiriyoruz.
ve Languages.xml yi açarak<file name=”$languagedir/Modifications.english.php”
<file name=”$languagedir/Modifications.turkish.php”
Olarak değiştirip kaydediyoruz.

(utf-8 kullanıyorsanız ona göre işlem yapmalısınız örnek : <file name=”$languagedir/Modifications.turkish.php-utf8.php”

Şimdi önemli kısmına geldik. Türkçe karaktler için kücük bir modifikasyon.
Smf 1,x kullananlar  : SMF1-1/Subs-PrettyUrls.php
Smf 2,x kullananlar  : SMF2-0/Subs-PrettyUrls.php
Wordpad ve ya Notepad++ gibi programlar ile düzenleme kısmında

Bu kısımda ise UTf-8 olmayan forumlar için kücük bir yama yapacagız.
//    Do you know your ABCs? (bunun üstüne)

Kod: [Seç]

    $text = strtr($text, chr(231).chr(199).chr(254).chr(222).chr(240).chr(208).chr(253).chr(221).chr(246).chr(214).chr(252).chr(220),

Eklenmiş hali

Kod: [Seç]

global $modSettings;
$text = strtr($text, chr(231).chr(199).chr(254).chr(222).chr(240).chr(208).chr(253).chr(221).chr(246).chr(214).chr(252).chr(220),
//    Do you know your ABCs?
$characterHash = array (
'a'    =>    array ('a', 'A', 'à ', 'À', 'á', 'Ã?', 'â', 'Â', 'ã', 'Ã', 'ä', 'Ä', 'Ã¥', 'Ã…', 'ª', 'Ä…', 'Ä„', 'Ğ°', 'Ğ?', 'ạ', 'Ạ', 'ả', 'Ả', 'Ầ', 'ầ', 'Ấ', 'ấ', 'Ậ', 'ậ', 'Ẩ', 'ẩ', 'Ẫ', 'ẫ', 'Ä‚', 'ă', 'Ắ', 'ắ', 'Ẵ', 'ẵ', 'Ặ', 'ặ', 'Ằ', 'ằ', 'Ẳ', 'ẳ', 'ã?‚', 'ã‚¢', 'α', 'Α'),
'aa'    =>    array ('ا'),
'ae'    =>    array ('æ', 'Æ', 'ﻯ'),
'and'    =>    array ('&'),
'at'    =>    array ('@'),

Uygulamasını yapıp kaydedip kapatıyoruz.
prettyurls-0-8-4 klasörü içine gelip CTRL+ A ile hepsini secip add to arsive den ZIP secip tamam butonuna basıp paketimizi oluşturuyoruz ve paketimizi smf sitemize yüklüyoruz.[/s]

Pretty Url Ayarları
Admin>Pretty URLs e giriyoruz
Enable URL rewriting +
Boards +
Topics  +
3’nü aktif edip kaydediyoruz. Bölümler ve konular artık sanal klasör şeklinde olucak.

Actions ve Profil = bunlarda Türkçe karakterler ve %50 actions için sunucularda problem oldugu içi açmanızı şahsen önermiyorum.

Eğer bir sorunuz olucak Pretty ile konumuz : Tıklayınız

Modifikasyon ile Önemli notlar : 
+ Eğer konuları forumu ingilizce olarak kullanan üye açmış ise karakter problemi yaşarsınız!
+ Veritabanını azda olsa yüklenir ve alan olarak büyültür.
+ Seo modifikasyona göre keyword v.s. eksikleri vardır.

2-) Sitemap – Site Haritası 

Modifikasyon : İndirmek için tıklayınız smf_sitemap_1.3.0.tar.gz

Admin>paketlerden kuruyoruz.Türkçe dil verileri içindedir.
Bu modifikasyonda pek bir şey yok aslında.

Modifikasyon güncellemeleri: 
Paket içinden gelen bilgiler ile Pretty url kullandıgımız için
Ftp>forumdizini>.htaccess verimizi bilgisayarimiza indiriyoruz.
Düzenleme de En alta ekleyiniz


RewriteEngine on
RewriteRule ^sitemap.xml$ /forum/index.php?action=sitemap;xml

Bu size ne gibi bir özellik ekleyecektir peki ?
Olarak listelenmesini sağlayacaktır.
Sitemap Türkçe konusu için tıklayınız

3-) Keywordsler ve Googlede İçerik(içerik indexi) Gösterimi Ayarlamarı.

2 türlü ol vardır.
1. Paket Modifikasyon:
Linkimiz :

2.Manuel modifikasyon:

Evet arkadaşlar ( orjinal konu burada Saçmalık arkadaşımızın konusu ) google aramada bölüm kelime aramalarını iyileştirmek için kücük bir ipucu:

Temanız > index.template.php de bulunuz


function template_main_above()
global $context, $settings, $options, $scripturl, $txt, $modSettings;

Altına ekleyiniz


$stop_words=  array(“merhaba “,” ziyaretçi “,” üye “,” ol “,” yada “,” giriş “,” yap “,” vs “,” vs “,” vs “,” vs “,” vs “,” www “,”!”,”.”,”?”,”=”,”-“);
$keywords_ = str_replace($stop_words,” “,$context[‘page_title’]);
$keywords_ =  preg_replace ( “/\s\s+/” , ” ” , $keywords_);
$keywords_ = str_replace(” “,”, “,trim($keywords_));

merhaba ziyaretçi gibi içerikleri eklemeyecektir bu sayede.

Önemli notlar :
İçerik için display.template.php de kücük ayarlarda gerekebiliyor bazen.Konuyu açan ve saat gibi bilgileride başta gösteriyor onun için catbg nin oluştugu kısmı kaldırmanız da yarar vardır.Bu bilgi ince bir ayrıntıdır o yüzden ilerleyen zamanlarda verilebilir.

Meta tag ve diğer bilgiler için lütfen konuyu inceleyiniz  : Tıklayınız

4-) Google Webmaster ‘a Siteyi tanıtma!

Sol kısımdan Site yöneticisi araçları (Site Haritaları dahil) tıklıyoruz.

Gmail hesabınız ile giriş yaptıktan sonra.
Kontrol paneli’nden sitemizi ekliyoruz ve doğrulama işlemini gerçekleştiriyoruz.
Kontrol paneli > Site haritasi > Site Haritası Ekle ‘ den xml uzantılı sitemap ımızı gösteriyoruz

ve son olarak kontrol paneli > Araçlar > robots.txt dosyasını analiz edin

3 işlemi tamamladıktan sonra buradaki işimizde bitiyor.

Dökümanımız burada noktalanıyor.Zaman zaman yeni bilgiler v.s. eklenicektir.

Unutmayınız Google Özgün içerik yani orjinal içerik ister.1 ayda hemen tüm linkleriniz indexlenicektir diye bir şart yoktur.Zamanla olucaktır.

Son notlar :
Birden fazla sitemap yapabilirsiniz . Size kalmış (araştırma ile)
Arşiv yapabilirsiniz ancak tam randumanlı arşiv yoktur.(özellikle utf-8 için)

Siteniz Ziyaretcilere açık olmak zorundadır.:. Unutmayınız Googlede bir ziyaretcidir.

Kaynak : – Ekim 04, 2008

Wmware Workstation – Take Ownership Hatası

Wmware Workstation – Take Ownership Hatası ;

İster sanalı kapatın ister kapatmayın. Sanal sunucunun kurulu/saklandığı klasöre gidin ve orada .lck. ve .lock files ve klasörler göreceksiniz

Misal : windows7.vmdk.lck, windows7-00001.vmdk.lck, windows7-00002.vmdk.lck  gibi bu

bunların hepsini taşıyabilir veya silerseniz daha sonrasında Sanalınıza gelip hatayı almayı görüntü geldiğini göreceksiniz.



Mysql – Veritabanı Yedeği Almak ve Geri Yüklemek

Veri tabanınız küçük ise, kısaca yedek almak ve geri yüklemek basit..
Windows Serverlerde;
Cmd ile C:\Program Files\MySQL\MySQL Server 5.5\bin ‘ e kadar gelinir..

Komut : mysqldump -u root -p –all-databases > alldb_backup.sql     // Tüm Veritabanını yedekler
Mesala : mysqldump -u root -p portal > portalyedek.sql   / portal veritabanını portalyedek sql olarak yedekler.. Bin klasörüne.


Geri Yükleme :
Komut : mysql -u root -p -h localhost portal < portalyedek.sql  // Yine aynı klasörde Bin ‘de geri yükler..

not : Dbisminden sonra | gzip -9 kullanarak sıkıştırarak yapabilirsiniz.. tabi ki portalyedek.sql.gz olarak değişmeside gerekiyor..
Daha büyük veritabanlarında mysqldumper yükleyerek yapmanızda fayda var.. Hem Sunucuyu yormaz hemde karakter bozukluklarının önüne geçer..
not2 : Daha sonrasında yeni sunucunuza o veritabanına yazma izinlerini vermeyi unutmayın..

Time Zone Güncellemesinin WSUS Üzerinden Dağıtılması – Türkiye Saat Güncellemesi

Resmi Gazeteden yayımlandıktan sonra Türkiye’de artık saatler geri/ileri alınma işlemi yapılmayacak. Windows işletim sistemleri için Wsus’dan dağıtım herkesin dökümanı bulunmakta bende kısadan ekleyeceğim.

İlk olarak Wsus’da Update ve Update Rollup ‘un aktif olması ve Senkron yapılması gerekiyor.

Aramaya : KB3192321 ( aşağıdaki sistemler için geçerlidir. )

  • Windows Server 2012 R2
  • Windows Server 2012
  • Windows 8.1
  • Windows Server 2008 R2 Service Pack1 (SP1)
  • Windows 7 SP1
  • Windows Server 2008 Service Pack 2 (SP2)
  • Windows Vista SP2

Aramaya :

Windows 10 1607 Sürümü için: KB3194798
Windows 10 1511 Sürümü için: KB3192441
Windows 10 RTM Sürümü için: KB3192440

Kabul edip gerekli bilgisayarlara yükle derseniz işleminiz tamamlanacaktır.

Wsus üzerinden degilde en az windows 8.1 veya server 2012 r2 isterseniz döküman :

Kaynak :

Microsoft Wsus Content Taşıma Rehberi

Wsus Content verileri bazen sunucunuzun Diskinin dolmasına yol açar. Bunun için verileri taşımanız gerekmektedir. Diski ekledikten sonra nasıl taşınması için adımları bir nebzede yazmak istedim..

Bu araç WSUS’un kurulmuş olduğu dosyadadır : (C:\Program Files\Update Services\Tools) bulunan wsusutil yardımcı aracıdır.

  •  Manage WSUS 3.0 SP2 gerekmektedir.
  • Komut : wsusutil movecontent  contentpath logfile [-skipcopy]

Cmd ile üst kısımda ki klasöre gelerek;
Verilerimizin C de ve Yeni eklenen diskin W olarak düşünelim ;

wsusutil.exe movecontent W:\WSUS\ W:\WSUS\move.log   komutunu uygulayalım..
Bu komut C:\WSUS klasöründe ki UpdateServicesPackages ve WsusContent W:\Wsus ‘a taşıyacaktır.

Kaynak :